ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2010

(ΤΕΥΧΟΣ Νο 425)

 

2011

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΛΠΙΣ!

ΡΙΤΑ Δ. ΑΦΕΝΤΑΚΗ

ΙΔΡΥΤΗΣ-ΕΚΔΟΤΗΣ

 

Ζητείται Ελπίς...

Tο 2010 φεύγει , το 2011 έρχεται.
Μια δύσκολη χρονιά, το 2010, περνάει στην ιστορική παράδοση, αλλά μια ακόμη πιο δύσκολη χρονιά , το 2011 σε λίγες ημέρες θα δεσπόζει στο προσκήνιο της επικαιρότητας , με τις αγωνίες των Ελλήνων πολιτών για το αύριο στο κατακόρυφο. Ζητείται Ελπίς, λοιπόν, για την Οικονομία. Δημόσια και Ιδιωτική. Ελπίδα για το σήμερα, ελπίδα για το μέλλον, ελπίδα για την ανταγωνιστικότητα της χώρας, με αναδιάταξη του καθημερινού μόχθου της εθνικής παραγωγής. Ζητείται Ελπίς για την κοινωνία. Την ανύπαντρη ή την εργαζόμενη μητέρα. Τα νέα παιδιά, τη νέα γενιά, που σαφώς με περισσότερες γνώσεις, σε σχέση με προηγούμενες εποχές, έχει λιγότερες ευκαιρίες για να βρει, ωστόσο, μια θέση στον ήλιο της απασχόλησης και να σφυρηλατήσει με σιγουριά τον εργασιακό της βίο.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΓΙΑΝΝΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΔΗΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ

 

Xρειάζεται ένα minimum συναίνεσης του πολιτικού συστήματος

Σας καλωσορίζω στο συνέδριο του Ελληνοαμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου «Η Ώρα της Ελληνικής Οικονομίας» πού για 21 συναπτά χρόνια εφέτος μαζί με το βήμα της ΔΕΘ αποτελούν τά κορυφαία οικονομικά γεγονότα στην χώρα, βήματα συνάντησης του επιχειρηματικού κόσμου με την πολιτική ηγεσία, βήματα αποτίμησης έργου, χάραξης προοπτικών και τοποθέτησης της πολιτικής ηγεσίας πάνω στα καίρια προβλήματα πού απασχολούν τον τόπο.  Κεντρικό μήνυμα του εφετινού συνεδρίου είναι «Ξαναχτίζοντας την Ελληνική αξιοπιστία». Το συνέδριο πραγματοποιείται όχι μόνο στην πιο κρίσιμη περίοδο για το μέλλον της Ελλάδας, αλλά και στην πιο κρίσιμη στιγμή του κυβερνητικού έργου για την πορεία των μεταρρυθμίσεων, για την εξασφάλιση της δανειοληπτικής της ικανότητας στα πλαίσια του Μνημονίου πού εξαρτάται από την συμμόρφωση στους όρους του και, τέλος, για την εξασφάλιση αναπτυξιακής προοπτικής της πραγματικής οικονομίας.
 

DANIEL BENET SMITH

ΠΡΕΣΒΗΣ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Νέοι τρόποι για πιο καινοτόμα συνεργασία

Από τότε που ήρθα στην Αθήνα, στις αρχές Σεπτεμβρίου, πολλοί Έλληνες μου έχουν υπενθυμίσει ότι έχω έρθει σε αυτό που μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει σύμφωνα με τη Κινέζικη φράση «ενδιαφέρουσα εποχή». Στο διάστημα των τελευταίων δύο μηνών, είχα το προνόμιο να συναντηθώ με πολλούς από εσάς, με ηγέτες της κυβέρνησης, των μέσων μαζικής ενημέρωσης και της κοινωνίας. Γενικά, έμεινα πολλές φορές έκπληκτος  από το πώς οι ανησυχίες και οι προκλήσεις εδώ αντικατοπτρίζουν τις ανησυχίες των ανθρώπων στην χώρα μου. Η οικονομική ανάπτυξη και οι ευκαιρίες για σταθερή εργασία που αυτή προσφέρει, η πρόσβαση στην ποιοτική υγειονομική περίθαλψη και εκπαίδευση, η υπεύθυνη κυβέρνηση, και η ασφάλεια για εμάς τους ίδιους και τα παιδιά μας, είναι ανησυχίες που όλοι μας μοιραζόμαστε ανεξαρτήτως εθνικότητας. Πραγματικά ζούμε σε μια παγκοσμιοποιημένη εποχή, στην οποία οι διαφορές μεταξύ των χωρών σε επίπεδα μεγέθους, πλούτου και επιρροής, έχουν όλο και μικρότερη σημασία, ενώ αυξάνεται η σημασία των πολιτικών και οικονομικών προκλήσεων που μοιραζόμαστε.